RO/H/SK (3-4 juni) – De Oost Europa Rally is en blijft een onvoorspelbaar avontuur. Dat is ook weer duidelijk geworden tijdens de vierde editie van de OER. Laat nu uitgerekend het gebied waar de OER doorheen rijdt (Polen - Roemenie – Hongarije – Slowakije) geteisterd worden door hevige overstromingen. Rivieren zijn buiten hun oevers getreden en dorpjes staan blank. De brandweer houdt de dijken in de gaten en op bruggen staan mensen te kijken hoe erg het allemaal is of nog kan worden. Dan weer rij je met de motor door dorpjes waar ze zandzakken aan het vullen zijn, dan weer ga je de bergen in waar de meeste weggetjes veranderd zijn in riviertjes. Dat vergt van de deelnemers aanpassingsvermogen. Is het pad te glad of te nat dan moet je een andere route zien te vinden. De één lukt dat wel, de ander niet.

Met de rally reizen twee artsen en drie reddingsvoertuigen mee. Deze laatste om gestrande motoren of deelnemers op te pikken. Tot en met de rustdag hadden deze ANWB’ers van de OER niet veel te doen maar dat veraderde op de zesde dag. De anders vrij simpel te rijden navigatieproef aan het einde van de dag was spekglad. Van de 50 deelnemers wisten er 15 de proef te volbrengen. Met een grote lach op hun gezicht kwamen ze bij CP2 (finish) aan. Een boer had daar voor eigengemaakte kaas, pruimenlikeur en spek gezorgd. Ook dat is Roemenie.  Gladheid, diepe plassen water en omgevallen bomen zorgden op de proef voor extra handicaps. Op een glibberige helling raakte veel deelnemers in de problemen. Met vereende krachten (ook dat is de OER) werden de motoren naar boven getrokken. Dat kost energie, heel veel energie. Behalve als je Alex van Ginkel of Herwin Hopmans heet. Die schijnen geen last van de gladheid te hebben. Laten we het er maar op houden dat die twee net een klasse beter zijn dan de rest.

 Bij het vallen van de duisternis stuurde sluitrijder Gerjan Leppink de achterblijvers het bos uit met de mededeling dat ze zo snel mogelijk naar het hotel moesten rijden. Gemakkelijker gezegd dan gedaan. Maar rond een uur of tien stonden de laatste deelnemers onder een warme douche weer op temperatuur te komen. Echter één deelnemers zat nog vast in het bos. De 6x6 die mogelijk deze gestrande deelnemer op zou pikken, zat zelf vast en kon met geen mogelijkheid op de plaats komen waar man en motor moesten worden opgepikt. De organisatie zette de 4x4 Iveco in om te proberen bij de pechvogel te komen. Na uren zoeken, baggeren door moeras en rivieren werd de man ver na middernacht gevonden. Dat het zo lang duurde kwam omdat de persoon van de route af was geweken en hij zich niet meer bevond op de opgegeven coördinaten. Gelukkig kwam het allemaal goed en was iedereen om 3.30 uur in het hotel. Jeroen was de held van de dag (nacht) want hij reed in zijn spijkerbroek en gewone schoenen de motor het bos uit en terug naar het hotel. Dat hij daar totaal verkleumd aankwam spreekt voor zich.

Ook de volgende dag maakte Pluvius nog steeds overuren. Hoe meer naar het noorden, hoe ernstiger de overstromingen. Het gedeelte door Hongarije ging over schitterende zandpaden. Wel nat maar een geweldig avontuur om daar overheen te knallen. Wat een waterballet. Er kwam geen einde aan. Het laatste stukje onverhard zorgde voor een aantal deelnemers voor grote problemen. Wie slim was probeerde tijdig een andere route te vinden, wie daar even niet aan dacht reed zich tot aan de tank vast in de modder.

Andere problemen waren er aan de Hongaars-Slowaakse grens. Net voor de grens stond alles blank en was de weg afgesloten. Maar aan wegafsluitingen hebben off road rijders een hekel. Toch gewoon proberen en het lukte. Vorig jaar kruiste een beer het pad van een OER deelnemer. Dit keer moesten de deelnemers uitwijken voor overstekende karpers! En dit is geen grap. Zeer komisch voor ons, maar minder leuk voor de mensen die in het getroffen gebied wonen. De Hongaarse politie was niet erg gelukkig met de actie van de OER deelnemers maar het alternatief was heel ver omrijden. De agenten wisten niet goed was ze met de situatie aanmoesten en maande de deelnemers om maar snel weer door te rijden.

Na een stuk asfalt door Slowakije volgde aan het einde van de middag een mooie proef. Dat was tenminste bekend van voorgaande jaren. Maar om bij die proef te komen moesten de deelnemers onder een spoorbrug door en over een brug. Politie en brandweer hadden de zaak hermetisch afgezet. Een alternatief zoeken was niet mogelijk want de anders 10 meter brede rivier was nu een paar honderd meter breed geworden. Op dat moment kon er slechts één verstandige beslissing worden genomen en dat was de proef afgelasten. Jammer maar in zo’n geval is het nood breekt wet.

Vanwege het ontbreken van internetverbinding en problemen met het ophalen van enkele deelnemers die in de problemen waren geraakt zijn de OER verhaaltjes helaas niet dagelijks op de site geplaatst.