|
Valea Mare (dinsdag 2 juni) – Het zou volgens organisator Gerjan Leppink wel eens een pittig dagje kunnen worden. En hij kreeg gelijk. Vroeg in de ochtend verlieten de deelnemers het imposante Hotel Continental in hartje Targu Mures. De avond ervoor was er nog een TV-crew langs geweest om opnames te maken voor de Roemeense TV. De parkeerplaats van het in hartje centrum gelegen hotel was omgetoverd in een groot bivak met speciale bewaking. Allemaal heel imposant. Tijdens het avondeten werden de gasten van live muziek voorzien door een pianist. Dat is wel wat anders dan slapen in een tentje en eten wat de pot schaft.
Maar zo luxe als het er in de meeste hotels aan toe gaat, zo Spartaans is de Oost Europa Rally zelf. Na de zware derde dag hadden veel deelnemers, vooral die met zware motoren, de pijp leeg en besloten over de weg naar het volgende hotel te rijden. Dat hotel, een soort vakantiepark in de bergen niet ver van de Oekraïense grens, is zelfs via de weg al lastig te vinden. Zo afgelegen ligt het. Ongeveer 30 deelnemers waagden zich aan de 108 km lange proef. De ‘thuisblijvers’ kregen ongelijk. Het was onderweg wel nat en op grote hoogte (1750 meter) zeer mistig maar de grip (voor de banden) was wel overal goed. Weinig glijpartijen en lekker gas geven. Het eerste deel van de proef was qua navigatie niet al te lastig. Gewoon het pad door het bos met stenen volgen waar maar geen einde aan leek te komen. Na een doorsteek bij een rivier veranderde alles. Snelheid was niet van belang want te hard rijden werd meteen bestraft met verkeerd rijden. Vorig jaar verdwaalde een van de deelnemers en zag toen een beer met twee jongen op zijn pad. Zo ver kwam het dit keer niet. Slechts zeventien deelnemers (plus de QFF groep) haalden de finish. De rest zocht halverwege een wat gemakkelijker alternatief. Dat kwam in de praktijk neer op een grote omweg via asfalt. Dat hoeft niet saai te zijn want vooral in dit deel van Roemenie is de omgeving mooi en zijn de dorpen zeer kleurrijk. Twee deelnemers moesten onderweg een hotel zoeken omdat ze anders nog uren in het donker zouden moeten rijden. Iedereen die de proef wel uitreed werd getrakteerd op een mooie route met alles d’r op en d’r an. Maar ook de resterende 200 km waren enerverend. En vermoeiend, want een uur over grote keien butsen met een motor, of nog erger met een quad, ga je voelen in de spieren. Alex van Ginkel was weer de beste bij de roadbookrijders, Peter van der Sanden in de digitale klasse (Tripy’s). Een complete uitslag en tussenstand volgt in een volgend verslagje. Woensdag (rustdag) wordt er een ‘rondje om de kerk’ gereden. Dat is in dit geval een route van ongeveer 80 km via onverharde wegen door boeren dorpjes tot aan de Oekraïense grens. Als kers op de pudding (levert bonuspunten op) kan iedereen de skihelling beklimmen (met de motor uiteraard) en voor de ‘profs’ volgt er daarna nog een extra uitdaging in de vorm van het vinden van een waypoint boven op een hoge berg. Dat wordt nog lachen. |
